Nieuws

Het voormalige gemeenschapshuis Den Tref in Hapert wordt gesloopt, waarna er een nieuw gezondheidscentrum verrijst met daarboven dertig appartementen. Eén vraag blijft nog: waar gaan de Oekraïense vluchtelingen naartoe?De nieuwe site van het gezondheidscentrum in Hapert is al in de lucht. Apotheek Hapert, Huisartsenpraktijk Hapert & Hoogeloon, Tandheelkundig Centrum Hapert en fysiopraktijk Fysio-Fit komen er binnenkort allemaal onder één dak aan het Alexanderhof. Op de eerste en tweede verdieping komen elk vijftien levensloopbestendige sociale huurappartementen, in totaal dus dertig.Iedereen wil snel aan de slag en de procedures zijn in volle gang, maar één probleem is nog niet zo gemakkelijk op te lossen. In het oude Den Tref zijn sinds twee jaar, vanaf maart 2024, zo’n zestig Oekraïense vluchtelingen ondergebracht. De gemeente dacht een alternatieve locatie te hebben in de vorm van een leegstaand bedrijfspand, maar de aanbieder daarvan heeft zich teruggetrokken.Vervolgens is gekeken naar andere panden van de gemeente, maar een goed alternatief is nog niet gevonden. Inmiddels heeft de gemeente een projectleider aangesteld. Die moet de vluchtelingen op een andere locatie huisvesten, met flexwonen of tijdelijke woningen.De gemeente heeft de zorgaanbieders van het nieuwe gezondheidscentrum en woningstichting De Zaligheden, die de appartementen gaat ontwikkelen, laten weten dat 1 maart 2026 de einddatum is van de tijdelijke opvang. Tegelijkertijd is de gemeente verplicht om een ander onderkomen te regelen voor de Oekraïners.„We zijn op zoek naar een locatie waar de groep bij elkaar kan blijven en dat voor langere tijd. Het is best lastig. Geen enkele locatie ligt voor de hand; geen enkele locatie is zonder nadelen”, zegt wethouder Fons d’Haens (CDA).Vertraging kost geldAls de sloop van Den Tref en de bouw van het nieuwe complex vertraging oplopen, kan dat invloed hebben op de kosten. De Zaligheden heeft een subsidie gekregen voor een ontmoetingsruimte in de nieuwbouw, die wel voor een bepaalde datum gerealiseerd moet worden. Als dat niet lukt, moet de gemeente die kosten vergoeden. Bovendien lopen de kosten doorgaans op, alleen al door inflatie.De gemeente kiest bewust niet voor leegstaand vastgoed als alternatief, maar ‘juist voor flexwonen als een duurzame vorm van huisvesten’. „Daarmee ontwikkelen we een oplossing voor de langere termijn, de woningen zijn dan ook in te zetten voor andere doelgroepen.”Bron: Ed.nl

Op 5 maart organiseren de VHP, GBOH, MKB Hapert en Hapert Actief een informatieve avond om samen te praten over de toekomst van ons dorp! Van ontwikkeling van het centrum tot woningbouw en van bereikbaarheid tot onze voorzieningen - op 05 maart spreken we hierover. Daar ben jij toch ook bij?Meld je aan via https://forms.gle/u1QKLnYjNxKxqCQS9

Voorafgaand aan de wedstrijd was het verschil tussen nummer vijf Steensel en nummer drie Hapert slechts drie punten. Ook de afstand naar de koppositie was drie punten, wat onderstreept hoe dicht de top bij elkaar staat. Door een overwinning op concurrent Steensel, mede mogelijk gemaakt door een dubbelslag van Koen Appels, deed Hapert goede zaken.Hapert had in de beginfase het balbezit op een slechte grasmat in Steensel, maar het was de thuisploeg dat in de beginfase de grootste kansen vanuit de tegenstoot kon noteren. De snelle buitenspelers zorgde voor het nodige gevaar en al na vier minuten eindigde een inzet op de buitenkant van de paal. Even later bracht doelman Jurre Coppelmans redding.Na een half uur kreeg Hapert snel drie grote kansen achter elkaar. Eerst werd een schot van Timo Hooyen vlak voor de lijn geblokt. Twee minuten later leek Koen Appels alleen door de te kunnen op het doel, maar werd hij knap van de bal afgegleden en weer drie minuten later profiteerde Timo Hooyen bijna van een fout in de opbouw, maar doelman Jasper van de Ven keerde knap. Aan de andere kant kwam Steensel er ook weer gevaarlijk uit, maar een tweetal scherpe voorzetten werden niet binnengegleden.Na een uur spelen kreeg Hapert een uitgelezen kans om de score te openen. Yorick Hooyen stak invaller Ward Groenen diep en hij werd in de zestien meter hard onderuit gegleden door Huub van Hoof. Koen Appels wist wel raad met de toegekende strafschop. Ruim tien minuten later werd Koen Appels één op één gezet door invaller Stef van de Sande en ook deze kans werd door de spits koelbloedig afgerond. Zijn elfde treffer van het seizoen alweer.In de slotfase stond de achterhoede van Hapert als een huis en hoefde het geen doelpogingen meer te slikken. In het mooie jubileum uittenue kon het de volgende driepunter noteren. Door de resultaten op de overige velden, neemt Hapert nu een gedeelde twee plaats op de ranglijst in met twee punten achterstand op koploper Dosko. Op 1 maart wordt de competitie hervat met een thuiswedstrijd tegen ZSC.Bron: Facebook v.v. Hapert

Recent stelde ze in Hoogerheide haar tweede plaats in de wereldbeker veilig. Zaterdag knokte ze zich met haar laatste krachten naar de eerste klassementszege uit haar loopbaan. „De Superprestige was het doel van dit seizoen.”Terwijl sportminnend Nederland reikhalzend uitkijkt naar de vrouwelijke schaatsers die op de 3.000 meter het eerste goud, en misschien ook zilver en brons, van de Winterspelen in Milaan moeten binnenhalen, spreekt Aniek van Alphen (27) haar laatste krachten aan. In een voor haar uitputtend crossseizoen, waarin ze op de toppen van haar kunnen presteert, stelt ze in Middelkerke de eindzege veilig in de achtdelige reeks van de prestigieuze Superprestige. Dat doet ze op dezelfde plek waar ze drie maanden geleden brons pakte op het EK.De Hapertse is de meest constante in een periode van iets minder dan vier maanden. Letterlijk: ze is de enige van het complete veld die bij alle acht wedstrijden van de Superprestige aan de start verschijnt. En juist dat gegeven blijkt doorslaggevend in het eindklassement. Ze is erbij als de Superprestige op 19 oktober aftrapt in Ruddervoorde en sluit de reeks op 7 februari mee af in Middelkerke. „Na zo’n lang seizoen moest het nu, op een extreem zwaar parcours, echt uit mijn tenen komen”, zegt Van Alphen.Heel veel invloedDe dagzeges in de Vlaamse klassementsproef gaan naar Marion Riberolle, Sara Casasola, Lucinda Brand (tweemaal), Puck Pieterse en Amandine Fouquenet (drie keer). „Ergens had ik misschien een keer kunnen winnen, maar in die periode reed Lucinda gewoon heel sterk.” Van Alphen wordt een keer tweede, drie keer derde en sprokkelt met name in de laatste drie races zorgvuldig de benodigde punten bij elkaar. „In Ruddervoorde en Diegem, beide keren zevende, liet ik wat puntjes liggen. Daar had ik iets harder kunnen rijden.”In Middelkerke is het, op een ander parcours dan tijdens het EK, knokken voor iedere meter. Lange tijd duelleert ze met Leonie Bentveld om de veilige zevende plek. „We waren aan elkaar gewaagd.” Pas op het einde moet ze de kersvers wereldkampioen bij de beloften laten gaan. Wat Van Alphen dan rest, is het veiligstellen van de achtste plaats. Zeker als duidelijk wordt dat haar enig overgebleven concurrente, Fouquenet, gaat winnen. „Liever had ik met iets meer zekerheid aan de start gestaan. De druk deze hele week had heel veel invloed op de laatste wedstrijd.”Ploeteren in modderveldTwee weken geleden stelde ze, eveneens ten koste van Fouquenet, haar tweede plaats veilig in de strijd om de wereldbeker. Nu pakt ze de eindzege in de Superprestige. „Je merkt wel dat wereldbeker iets spectaculairder is. Vandaag was een mooi parcours, maar niks speciaals. Liever had ik op het EK-parcours (zand en duinen) gereden dan nu door een modderveld te moeten ploeteren. Het was echt zwaar”, puft Van Alphen nog na.„Ik voel dat ik fysiek over de limiet aan het gaan ben. Normaal rijd ik ieder seizoen veel wedstrijden en wil ik van begin tot het einde goed zijn. Maar nooit eerder heb ik er zo goed voorgestaan in de klassementen. Dat de laatste proef goed ten einde is gekomen, daarmee valt een last van mijn schouders.”Uiteindelijk blijft ze Inge van der Heijden, haar trainingsmaatje, twee seconden voor. „Op het einde hield ik Inge met veel moeite nog net achter me. Gelukkig dat ze op het einde niet mee sprintte.”Niet zo slim van haarIn het eindklassement eindigt Van Alphen zodoende op 91 punten, evenveel als Fouquenet. Dat de bloemen, de eerste plaats en de bijbehorende cheque van 25.000 euro naar de Brabantse gaan, is logisch te verklaren. „De regel is al heel lang dat bij een gelijke stand het aantal gereden wedstrijden de doorslag geeft. Ik heb alles gereden en Fouquenet heeft Diegem overgeslagen. Achteraf was dat misschien niet zo slim van haar.”Niet iedereen blijkt op de hoogte van die regel, zo blijkt uit een aantal vervelende reacties die Van Alphen op sociale media krijgt. „Er zijn altijd mensen die er niet blij mee zijn. Prima, alleen jammer dat mensen vanachter hun laptop haatberichten sturen. Nergens voor nodig. Maar goed, die dingen gebeuren in iedere sport. Gelukkig zijn er genoeg supporters die mij wel steunen en het mij gunnen.”Net nadat ze haar verhaal heeft gedaan, grijpt Nederland naast de medailles op de eerste schaatsafstand van de Olympische Spelen. De teleurstelling in Milaan contrasteert met de blijdschap duizend kilometer verderop. Ver weg van de Nederlandse schijnwerpers behaalt een powervrouw uit Oost-Brabant het grootste succes uit haar carrière. „De Superprestige was het doel van dit seizoen. Ontzettend blij dat het gelukt is.”Bron: Ed.nl

De Superprestige 2025-2026 zit erop. In de Noordzeecross van Middelkerke verdedigen Niels Vandeputte en Aniek van Alphen met succes hun leiderspositie. Al was het bij de vrouwen wel tot het einde zeer spannend.Aniek van Alpen ging na zeven manches aan de leiding met 83 punten, maar was nog niet zeker van de eindoverwinning. Amandine Fouquenet (76 punten) kon de Nederlandse nog inhalen. Bijvoorbeeld als ze won en Van Alphen niet bij de eerste acht eindigde. En winnen deed Fouquenet, terwijl Van Alphen op twee rondes van het einde nog op plek tien fietste.Gelijke standUiteindelijk kwam Van Alphen echter toch nog op de veilige achtste plaats terecht. De renster van Seven Racing passeerde eerst haar ploeggenote Annemarie Worst, die nog een flinke kopbeurt voor haar deed. En daarna ging ze nog voorbij haar landgenote Inge van der Heijden. De Europees kampioene, die uitkomt voor Crelan-Corendon (net als Seven Racing een ploeg van de gebroeders Roodhooft), leek weinig moeite te doen om Van Alphen voor te blijven.Van Alphen en Fouquenet kwamen beide op 91 punten uit. Het reglement van de Superprestige zegt dat bij zo’n gelijke stand de eindzege gaat naar degene die meeste manches heeft gereden. Dat was Van Alphen. “Een beloning voor mijn drukke seizoen”, noemde de Nederlandse de overwinning dan ook bij Sporza. Ze moest het echt uit haar tenen halen, gaf ze daar ook nog aan. “Het vat is bijna leeg. Op dit parcours met een lege tank voor het klassement vechten… dat was verre van ideaal.”Vandeputte aan het feest Bij de mannen was het ook nog vrij nipt. Leider Niels Vandeputte en naaste belager Michael Vanthourenhout begonnen met respectievelijk 91 en 88 punten aan de afsluiter van het regelmatigheidklassement. Bovendien zou Vanthourenhout de Noordzeecross winnen. Vandeputte werd echter tweede, waardoor Vanthourenhout slechts één punt inliep. Het verschil bleef zo twee punten. Voor Vandeputte was het zijn tweede opeenvolgende eindzege in de Superprestige.

In de fabrieks hal van Saris worden tegenwoordig ook aanhangers van Henra gemaakt. Beide merken zijn samengegaan op de productielocatie in Hapert.Saris Aanhangers ging begin vorig jaar al nauwer samenwerken met de concurrent uit Overloon. Beide namen blijven bestaan, maar de productie van Henra is sinds september verplaatst naar de fabriek van Saris in Hapert. De medewerkers die dat wilden, verhuisden mee.Eigenlijk moeten we terug naar eind 2024, toen Saris werd overgenomen door Unitrailer Holding, waar Henra al onderdeel van was. Die overname kwam tot stand doordat de toenmalige eigenaren Henny en Ferry Saris allebei geen opvolgers hadden die het bedrijf wilden overnemen.„Om het voortbestaan van het bedrijf en de werkgelegenheid te waarborgen, zijn ze op zoek gegaan naar een overnamepartner. Unitrailer was toen nog bezig om door overnames de grootste aanhangwagenleverancier van Europa te worden. Dus zo kwam dat bij elkaar”, vertelt directeur Rik van der Heijden.Het samenvoegen van de productie was volgens hem ook een logische stap. „We hadden hier nog extra productiecapaciteit”, licht de directeur toe. „Verder hebben we gestroomlijnde processen en een korte doorlooptijd. In vier uur maken we een aanhanger. En omdat er meerdere lijnen parallel lopen, maken we er tot ruim zeventig per dag. Zo konden we hier de kwaliteit van Henra en de processen van Saris combineren.”Maar er zijn meer voordelen, vertelt Tim den Breejen, hoofd van de sales- en marketingafdeling. „Omdat we nu samen inkopen, staan we sterker en kunnen we goedkoper onze onderdelen inkopen. En we hebben nu een breder assortiment, wat ook interessant is voor de dealers die bij ons afnemen.”Licht en zwaarSaris richt zich van oorsprong op het complete segment, van lichte tot en met zwaardere aanhangers. Zo hebben ze wagens voor privégebruik, bijvoorbeeld voor wie een keer naar de stort wil. Het midden- en zwaardere segment bedienen ze eveneens. „Dan kun je denken aan aanhangers voor achter een bestelbus”, legt Den Breejen uit. „Denk aan een hovenier die een kiepertje heeft: een aanhanger waarvan de bak schuin gezet kan worden, zodat je de inhoud makkelijk kunt storten.”Die laatste heeft Henra ook, maar zij richten zich op wat Den Breejen het ‘zware premiumsegment’ noemt. „Dat zijn aanhangers die tot 3,5 ton kunnen vervoeren en tot 7 meter lang zijn.”Met het samengaan bedient de Hapertse fabriek ook een groter deel van de Nederlandse markt. Saris was volgens Bovag in 2025 goed voor bijna 5 procent marktaandeel en Henra voor bijna 9 procent. Samen komen ze dus op bijna 14 procent.„Maar Saris is in Duitsland nog veel groter”, voegt Van der Heijden toe. „Duitsland is sowieso de grootste markt voor aanhangers en daar zijn we nu met 6 procent marktaandeel de marktleider. Met Henra samen komt daar nog een paar procent bij. Maar dat blijft dus onze belangrijkste markt.”Twee aanhangwagenbroertjes naast elkaar in HapertIn Hapert bestaan twee aanhangwagenbedrijven letterlijk naast elkaar, beide oorspronkelijk opgericht door de familie Saris. De broers Henk en Ad begonnen in de jaren 50 van de vorige eeuw samen een aanhangwagenbedrijf. Eerst in Eindhoven, maar later verhuisden zij naar Hapert. In 1966 splitste Wagenbouw Hapert zich af van Saris Aanhangers en ontstonden zo twee aparte bedrijven.Bij Saris is met het afscheid van de tweede generatie, Henny en Ferry, geen Saris meer werkzaam. Bij Wagenbouw Hapert staat Luuk Saris als derde generatie klaar om de leiding over te nemen.Bron: Ed.nl