Oogwereld Van den Borne Hapert krijgt een nieuw gezicht: Paul Pronk draagt het stokje met een vertrouwd gevoel over aan Irene Bulsink.
In Hapert stap je niet “even snel” binnen bij Oogwereld Van den Borne. Je neemt plaats, drinkt een kop koffie en je mag er zijn. Precies dat maakt deze winkel al jaren zo herkenbaar in het dorp. Deze maanden breekt er een bijzonder moment aan: Paul Pronk, al decennialang een vertrouwd gezicht in de optiek, neemt afscheid. Irene Bulsink heeft het stokje overgenomen en zet de koers voort, op haar eigen manier, maar met dezelfde basis.
“De wereld ging letterlijk voor me open”
Voor Paul begon het allemaal al vroeg. “Als kind zag ik slecht. Toen kreeg ik een bril aangemeten en ineens zag ik alles scherp. Dat moment is me altijd bijgebleven. Ik dacht: dit wil ik later ook voor anderen betekenen.” Die keuze bracht hem bijna vijftig jaar geleden het vak in. Een leven lang leren, werken en ontwikkelen volgde. Van opticien tot optometrist, van werkplaatsen tot oogzorg. Paul werkte in meerdere bekende zaken in de regio en kwam uiteindelijk terecht bij Oogwereld Van den Borne.
Sinds 2016 was hij het vaste gezicht in Hapert. “Ik kreeg hier de vrijheid om mijn vak uit te oefenen zoals ik dat belangrijk vind: met aandacht, goede oogzorg en zonder haast.” Met moderne apparatuur zoals OCT-scans en funduscamera’s zette Paul sterk in op preventie en samenwerking met huisartsen en oogartsen. “Wij zijn het pluis-niet-pluis-verhaal. Als het niet klopt, sturen we door. Dat is onze verantwoordelijkheid.”
Optiek is allang geen ‘brillen verkopen’ meer
In al die jaren zag Paul het vak enorm veranderen. “Vroeger kwam je met een recept van de oogarts en maakte de opticien de bril. Nu ligt de oogzorg veel meer bij ons. De opleidingen zijn beter, de techniek is verder. Het vak is inhoudelijker geworden – en dat maakt het juist zo mooi.” Die ontwikkeling vraagt wel energie. “Je moet blijven leren en bijblijven. Dat heb ik altijd met plezier gedaan, maar het is ook goed om op een gegeven moment het stokje over te dragen.”
Een overdracht die al drie jaar geleden begon
Dat stokje gaat naar Irene Bulsink. 32 jaar, woonachtig in Reusel, moeder van twee kinderen en al drie jaar actief in Hapert. Haar route naar de optiek liep niet rechtstreeks. “Ik wilde vroeger dierenarts worden,” lacht ze. “Ik heb in de paardenhouderij gewerkt, doordat ik dit nu aan huis kan doen heb ik dat gelukkig niet helemaal los hoeven laten. Maar ik zocht vastigheid én contact met mensen en dat heb ik in de optiek gevonden.”
Via via rolde ik de optiek en kreeg de kans om de opleiding te volgen en kwam uiteindelijk bij Oogwereld Van den Borne terecht. “Toen ik hier begon, was al duidelijk dat Paul richting pensioen ging. We hebben daar vanaf het begin open over gesproken.” Die lange aanloop maakt de overgang nu natuurlijk. “Ik ben hier niet ineens in het diepe gegooid. Paul heeft me alles geleerd, maar laat ook bewust los.”
Frisse blik, vertrouwde sfeer
Waar Paul staat voor rust en ervaring, brengt Irene een andere energie. “Ik ben van een andere generatie. Mode, social media, events – dat past bij mij.” Toch blijft de kern hetzelfde. “Mensen moeten zich hier op hun gemak voelen. Als iemand anderhalf uur binnen zit, is dat prima. Kom je drie keer terug? Ook goed.”
Klanten merken het verschil subtiel. Jongere klanten voelen zich misschien sneller aangesproken door Irene, ouderen herkennen zich in Paul. “Maar qua kwaliteit is er geen verschil,” benadrukt ze. “De oogzorg blijft op hetzelfde hoge niveau.”
Samen sterk in de Kempen
Oogwereld Van den Borne Hapert staat niet op zichzelf. Samen met Bladel en Reusel vormt de winkel een hecht Kempisch netwerk. “We helpen elkaar,” vertelt Irene. “Andere collecties, andere merken, maar één visie. Zo kunnen we echt iedereen in de regio bedienen.”
Ook op het gebied van events werken de vestigingen samen én onderscheiden ze zich. Van merkdagen tot speciale collecties: lokaal georganiseerd, maar ondersteund door de kracht van Oogwereld als geheel.
Loslaten met vertrouwen
Voor Paul voelt het moment van afscheid goed. “Ik ben er klaar voor. Niet half, maar helemaal.” Eind april stopt hij definitief. “De passie voor het vak blijft, maar alles eromheen laat ik los.” Dat hij dit kan doen met Irene als opvolger, geeft rust. “Ze doet het goed. De winkel is in veilige handen.”
Een nieuw hoofdstuk
Wat Irene hoopt dat mensen over een paar jaar zeggen? “Dat er een frisse wind waait, maar dat het vertrouwde gevoel is gebleven. Dat het niet alleen om de bril gaat, maar om de mens erachter.” En precies dat past als gegoten.