GP Adrie van der Poel getuige van Hapertse powervrouw die nieuw contract én nieuw huis bij elkaar fietst: ‘Maar geld is niet mijn drijfveer’

Met vier maanden ploeteren in de modder crosst Aniek van Alphen uit Hapert het fundament van haar nieuw te bouwen huis bij elkaar. „Maar aan geld kan ik in een wedstrijd echt niet denken hoor! 

Ze puft, bijt op haar tanden en roept vereende krachten aan om een laatste inspanning uit haar benen te persen. „Ik wist dat als Amandine Fouquenet hier zou winnen, ik negende moest worden”, zegt Aniek van Alphen in de felle en laaghangende West-Brabantse winterzon vlak voordat ze in Hoogerheide het podium mag bestijgen na het slotstuk van de wereldbeker veldrijden. „Uiteindelijk ben ik blij dat ze niet gewonnen heeft, anders had ik die tweede plek inderdaad niet kunnen behouden.”

De tweede plaats in het eindklassement levert haar twintigduizend euro op. Een bedrag dat Mathieu van der Poel naar verluidt als startgeld alleen al incasseert, maar voor een bescheiden coureur met een groot hart zoals Van Alphen een niet te versmaden extraatje. „Zeker nu ik nog thuis woon, is dat mooi meegenomen.”

Onlangs heeft Van Alphen samen met haar vriend een stukje grond gekocht in haar geliefde Hapert. Een dorp ten zuidwesten van Eindhoven. „Dan moet er ook een huis op worden gebouwd. En dat kost ook weer geld.” De afgelopen maanden crosst ze alvast het bouwdepot voor de nieuwe woning, die ze samen met een architect ontwerpen, bij elkaar.

Wie de openbaar te raadplegen vergoedingen bestudeert, ziet dat het karaktermens een mooi bedrag bij elkaar crosst. Met haar uitslagen in dertien Wereldbekerwedstrijden komt ze uit op een kleine dertigduizend euro. Wat een totaal maakt van vijftigduizend euro. Haar financieel beste jaar komt de hardwerkende voorbeeldprof meer dan toe die zich mag verheugen op een nieuw contract bij Seven Racing.

Afzien

Sinds het prijzengeld voor mannen en vrouwen een aantal jaar geleden gelijk is getrokken, is de wereldbeker een lucratieve aangelegenheid. Ter illustratie: één dagzege in de Wereldbeker levert financieel gezien net zoveel op als een WK-titel: 5.000 euro.

„De podiumplekken en goede uitslagen leveren zeker wat op, maar dat is niet mijn drijfveer. Ik fiets vooral zo hard als ik kan en omdat ik het leuk vind. Aan geld kan ik in een wedstrijd echt niet denken, hoor. Dan ben ik zo aan het afzien…”

In Hoogerheide vormt ze geruime tijd het uiteinde van een langgerekt lint. Tot halverwege de koers houdt ze, met moeite, aansluiting met een grote kopgroep waaruit Puck Pieterse na een klein uur crossen de beste blijkt.

De rossige alleskunner die twee weken geleden Nederlands kampioen werd in Huijbergen. „Zeker op zo’n snel parcours ligt alles zo dicht bij elkaar. Als je tien seconden sneller rijdt over bijna 55 minuten, dan scheelt dat veel plaatsen. Leuk dat het niveau zo hoog is, maar voor niet altijd gunstig”, zegt Van Alphen die als twaalfde finisht.

Extra moraal

Bij de vermaarde Stairway to Heaven neemt Van Alphen de 36 tredes van de steile trap met de fietst als een tas aan haar hand in plaats van over haar schouder zoals de meeste van haar concurrentes doen. „Goh”, probeert ze direct na de race op adem te komen. „Eigenlijk wist ik niet precies wat het beste was. Ik heb een keer geprobeerd de fiets op de schouder te dragen uit vermoeidheid, maar dan had ik niet het juiste ritme te pakken.”

Wel blijft ze als een van de weinige vrouwen op haar fiets zitten als ze over de balken gaat. „Als het enigszins kan, wil ik dat doen om het vertrouwen te houden. Het geeft mij extra moraal.”

In haar zevende crossjaar maakt Van Alphen goede sier. „Ondanks dat het de laatste weken misschien wat minder gaat, bevestigt deze tweede plaats in de Wereldbeker dat ik een heel goed seizoen heb. Natuurlijk zijn er ook wel een aantal rensters aan het begin van het seizoen geblesseerd geweest. Misschien heeft dat geholpen, maar de wedstrijden moeten wel gewoon worden gereden.”

25.000 euro

De WK in Hulst volgende week is slechts een tussendoortje. Een week later staat voor Van Alphen een belangrijkere afspraak op de agenda: de laatste wedstrijd in de Superprestige waarin zij aan de leiding gaat. Ze verdedigt een voorsprong van zeven punten op de Franse Amandine Fouquenet. Voor de winnares van het eindklassement ligt een bedrag van 25.000 euro klaar. De nummer twee krijgt negenduizend euro minder. Tel uit je winst.

Fijne bedragen met het oog op het bouwproject. „Dat helpt natuurlijk heel erg mee. Als dat niet zo zou zijn, zouden we het ook doen. Maar het is wel leuk op deze manier. Ergens doe je het daar ook wel voor, want je fietst niet tot je vijftigste”, beseft Van Alphen. „In deze jaren moet je het toch een beetje bij elkaar zien te fietsen.”

Ergens volgend jaar wordt de eerste paal in de grond geslagen. „Een mooi vooruitzicht”, glundert Van Alphen. „Toch houd ik mij daar niet al te veel mee bezig, want fietsen blijft prioriteit nummer één.”

Dan is het fijn dat haar aflopende contract door het Seven Racing van de Roodhooft broers met twee jaar wordt verlengd. Haar lach is veelzeggend.

Bron: Ed.nl